بازگشت زالو به پزشکی

پرورش زالو - در نوشته های یونان قدیم نشانه هایی از « زالو درمانی » به چشم می خورد

بازگشت زالو به پزشکی

سابقه تاریخی زالو و تایید آن جهت استفاده پزشکی

تاریخچه استفاده از زالو به ۲۵۰۰ سال قبل بر می گردد .

در آن زمان از این جانور برای بیرون کشیدن خون از بدن استفاده می شد .

حتی در نوشته های یونان قدیم مربوط به هیپوکرات نیز نشانه هایی از « زالو درمانی » به چشم می خورد .

استفاده از زالو در آن زمان بر پایه تئوری طبایع چهارگانه استوار بود .

با پیشرفت علم در قرون اخیر ، عملا استفاده از زالو در دنیای جدید منسوخ شد.

جز در برخی از کشورهای آسیایی و قسمت هایی از روسیه ، دیگر نشانی از زالوها نبود .

تا مدت ها استفاده از زالو در مقاصد درمانی نوعی حرکت مسخره ، زشت و کثیف و نشانی از عقب ماندگی بود .

با این همه داروی پیشرفته ، دیگر چه نیازی به این جانوران خونخوار می توانست باشد ؟

تا اینکه سال ۱۹۸۰ فرا رسید .

با پیشرفت جراحی ترمیمی و میکروسکوپی ، پزشکان دریافتند که یکی از بزرگ ترین مشکلات در این گونه اعمال جراحی ، تجمع خون و خطر لخته شدن آن و ایجاد التهاب است .

که این تجمع خون در رگ های نارسا عملا از بهبود زخم جلوگیری می کرد .

اگر این تجمع و احتقان ، به سرعت بر طرف نمی شد ، مانع از تغذیه بافت از خون تازه و اکسیژن دار می شد و در نهایت ، بافت حیات خود را از دست می داد .

در اینجا بود که همه دوباره به یاد زالوها افتادند .

قابلیت مکش خون در زالوها ، می توانست با از بین بردن احتقان ، مانع از تجمع و لخته شدن خون شود .

همچنین موادی که در بزاق زالو وجود دارد یکی از قوی ترین مواد ضد لخته شناخته شده ادر طبیعت است .

بدین سان استفاده از زالوها مجددا رونق گرفت .

امروزه مراکز زیادی در جهان از این جانوران در مقاصد درمانی ، به ویژه جراحی های ترمیمی استفاده می کنند .

سازمان غذا و دارو ایالات متحده امریکا در سال ۲۰۰۴ استفاده از زالو را به عنوان یک « وسیله درمانی » را تصویب کرد .

Share this post

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *