تحمل زالوها نسبت به آلودگی محیط های آبی

تحمل زالوها نسبت به آلودگی محیط های آبی

تحمل زالوها نسبت به آلودگی محیط های آبی

بررسی وضعیت آلودگی آب

علی رغم فراوانی زالوها در همه ی انواع زیستگاه های آبی، مطالعات اندکی در مورد واکنش زالوها نسبت به آلودگی محیط در اکوسیستم های رودخانه ای و دریاچه ای آب شیرین انجام شده است.این جانوران مقاومت بالایی به آلودگی نشان می دهند؛ اگر چه هرگز به عنوان گونه های شاخص کیفیت و آلودگی های محیط های آبی طبقه بندی نشده اند، اما برخی  زالوها که ویژه ی آب های آلوده هستند، در مناطق آلوده ی رودخانه ها به نسبت مناطق پاک رودخانه بیشتر مشاهده می شوند.

بسیاری از زالوها آلودگی های زیر حد مجاز و غیر معمول را تحمل می کنند و یا گونه هایی نیز وجود دارند که نسبت به آلودگی های زیر حد مجاز تحمل کمتری دارند. این بدین معناست که زالوها به طور معمول در بخش های کمتر آلوده شده آب های جاری یافت می شوند اما اغلب قادر به زندگی در نواحی آلوده شده نیز هستند. زالوها مخصوصا به محیط های غنی از مواد آلی، آلودگی نفتی، سولفات مس و اکثر آفت کش ها از جمله د.د.ت مقاوم هستند.لودگیآ این جانوران می توانند خود را با غلظت های به نسبت بالای سرب محلول در آب سازش دهند، اما مقاومت زیادی به روی محلول در آب ندارند و مواد سمی موجود در نفت در درازمدت سبب از بین رفتن بسیاری از آن ها می شود.

پایداری زالو در محیط های خشکی می تواند توضیحی برای این تحمل ها باشد. بدین معنا که زالوها می توانند به طور غیرفعال در برابر آلاینده ها و مواد سمی موجود در آب مقاومت کرده و سپس فعالانه به مناطق کم تر آلوده شده ی آب مهاجرت کرده یا می توانند در آب های به نسبت آلوده با تغذیه از کم تاران آبزی بقای خود را حفظ نمایند. شکارهای پیش گفته به عنوان معیار آلودگی آب طبقه بندی شده اند و می توانند در تراکم های بالا در آب های آلوده زیست نمایند.

زالوهای مقاوم به آلودگی از تراکم این موجودات سود می برند و در نزدیکی بخش های آلوده شده ی رودخانه به خوبی رشد می کنند. از این نگاه می توان بیان نمود که زالوها شاخص مناسبی جهت ارزیابی آلودگی نیستند، اما می توانند شاخص ثانوی آلودگی های محیطی باشند. در ارتباط با موضوع زالوها و آلودگی های محیطی ، بیشتر تحقیقات در رودخانه ها انجام گرفته است، اما مشخص شده که اغلب زالوهای رودخانه ای به طور معمول همان هایی هستند که معمولا ساکن مناطق مواج دریاچه ها می باشند و برخی گونه ها ممکن است به عنوان یکی از شاخص های آلودگی دریاچه ها نیز مدنظر قرار گیرند .

بر اساس اطلاعات موجود در رابطه با حضور برخی گونه ها در محیط های متفاوت، می توان استنتاج نمود که میزان توده ی زنده ی شکار زالوها ( کم تاران و لارو دوبالان ) در یک منطقه ی رودخانه بر تراکم زالوها تاثیر می گذارد و از آن جایی که این شکارها به عنوان شاخص آلودگی آب مطرح هستند، بنابراین تراکم زالوها نیز می تواند در جمع بندی و ارزیابی کیفی و بررسی آلودگی آب ها مورد استفاده قرار گیرد. دربین زالوها، برخی زالوهای جنس هیرودو برای سنجش آلودگی آب مناسب تر هستند.

به اشتراک گذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *