چرا زالو درمانی ؟

چرا زالو درمانی نسبت به سایر روش های طب سنتی دارای اهمیت بیشتری است؟

بر خلافت تصور عموم که زالو درمانی را فقط خروج خون کثیف از بدن به واسطه مکیدن خون توسط زالو میدانند
بزاق زالو برترین و مهم ترین عاملی است که باعث شده زالو درمانی علاوه بر طب سنتی در پزشکی مدرن نیز
استفاده شود، در این مقاله که برگرفته شده از کتاب زالو درمانی جناب مهندس ابوحمزه( مدیرعامل شرکت راگا )
می باشد، شمارا با تاثیرات، بزاق زالو آشنا میکنیم

تاثیر بزاق زالو

تاثیر بزاق زالو دو نوع است:

  • روی پایانه‌های عصبی و تحریک نقاط، مخصوصا نقاط طب سوزنی
  • روی گردش خون عمومی و مویرگ‌ها از اثر ضد انعقادی بزاق زالو.

آنزیم‌های زالو :

۱-هیرودین: اصلی‌ترین و مهمترین آنزیم موجود در بزاق زالو که بیشترین تاثیر را در مسیر درمان داراست
هیرودین است.که هیرودین دارای ۲ اثر کلی است.

الف) هیالورو نیدازی :

که اثر ضد انعقادی (پادبند) و آنتی بیوتیکی دارد.از همین رو مانع لخته شدن و به هم چسبیدن پلاکت‌های خونی می‌شود
و در صورت لخته شدن نیز توانایی بازکنندگی آنها را دارا می‌باشد.در ضمن سبب برطرف شدن عفونت و از بین برنده
باکتریهای مضر است و در درمان ترومپوز و گرفتگی‌های درون تنی استفاده می‌شود.

ب) بی‌حس‌کنندگی که سبب کاهش درد می‌شود.

ترکیب این دو تاثیر که در ذات زندگی زالو نهادینه شده سبب می‌شود تا زالو بعد از چسبیدن با کم‌ترین درد کار خود را
آغاز کند و بتواند راحت خون مورد نیاز خود را از بدن میزبان مصرف نماید و این کار یعنی اینکه در درمان با کمترین درد و
حتی بدون درد (با کمی سوزش) بیمار بتواند مراحل درمان را نظاره کند.

هیستامین:

یک آمین زیستی است، که در واکنش‌های ایمنی موضعی و تنظیم عملکرد فیزیولوژیک روده به عنوان
یک انتقال دهنده عصبی در سیستم عصبی موثر است. فرآیند آزاد شدن هیستامین به عنوان بخشی از پاسخ ایمنی فرد
به پاتوژن‌های خارجی است. (ضد التهاب) هیستامین با افزایش نفوذ پذیری مویرگ‌ها (گشادکنندگی عروق) به گویچه‌های
سفید خون و پروتئین‌های دیگر به آنها اجازه می‌دهد برای دفاع در برابر مهاجمان خارجی در بافت آسیب دیده عملکرد
مناسبی نشان دهند.

این دو آنزیم یعنی هیستامین و هیرودین به تنهایی برای بسیاری از بیماری‌ها وحتی بیمارهای سخت مثل سکته‌ها و
سرطان‌ها و گرفتگی و عروق و …. موثر خواهند بود.

بدلین:

این آنزیم مهار کننده پروتئاز و مانند تریپسین یا پلاسیمین است، که فاکتورهای تورم و پخش شدن در بافت می‌باشد.
در واقع این آنزیم‌ها کمک می‌کند تا تورم‌ها در بدن فروکش کند.

آپیراز:

یک آنزیم ضد تجمع پلاکت‌ها می‌باشد که باعث روان سازی جریان خون می‌گردد.

اگلین:

یک آنزیم ضد تورم و ضد اکسیداسیون و ضد رادیکال نیز می‌باشد.

داستابیلاز:

یک آنزیم ضد تجمع پلاکتی بسیار قوی که قدرت زیادی در از بین بردن لخته‌های خونی دارد.

هیالورونیداز:

به عنوان یک پخش کننده و یک آنتی بیوتیک عمل می‌کند.

لیپازها و استرازها:

این مواد خاصیت لیپولیتیک دارند که در تجزیه چربی‌ها موثر است (درمان چربی خون و کبد چرب)

یک ماده بی حس کننده که سبب بر طرف شدن درد می‌شود.

آنتی الاستاز:

ضد الاستین زیاد در پوست. الاستین زیاد سبب شلی پوست می‌شود که در این آنزیم از این مورد جلوگیری می‌کند.

یک آنزیم بدون نام با خاصیت هیستامین و گشاد کنندگی

منو اکسید نیتروژن سنتتاز:

آنزیمی که نقش مهمی در متابولیسم نیتروژن از طریق ساختن کلوتامین دارد که در ترمیم
اعصاب صدمه دیده نقش دارد.

اورگلاز:

این آنزیم دارای اثرات درمانی در بیماری آرتروز و سائیدگی زانو می‌باشد.

کاتکول آمین :

این آنزیم بخشی از سامانه عصبی سمپاتیک است که در پاسخ به استرس ترشح می‌شوند و روی
پایانه‌های عصبی بخصوص پوست اثر دارد.

استیل کولین :

یک پیام رسان عصبی در رشته‌های عصبی پاراسمیاتیک تراوش شونده از رشته‌های پیش گره‌ای است
که اثری مثل هیستامین دارد.

در مقاله چرا زالو درمانی تلاش خود را کرده ایم تا با اهمیت زالو درمانی و بزاق زالو اشنا شوید
اگر این مقاله برای شما مفید بود برای دوستان خود به اشتراک بگذارید

به شما پیشنهاد میکنم مقالات دیگر ما در مورد زالو و زالو درمانی رو حتما بخوانید

همچنین برای تهیه کتاب زالو درمانی با تخفیف ویژه می توانید به فروشگاه راگا مراجعه کنید

مقالات مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *